آثار فرهنگی مادی و غیر مادی بر جای مانده از گذشته خوانسار

برای ادیب خوانساری و سحر صدایش

مرغی از اقصای ظلمت پر گرفت/ شب، چرایی گفت و خواب از سر گرفت

مرغ، وایی کرد، پر بگشود و بست/ راهِ شب نشناخت، در ظلمت نشست

من همان مرغم، به ظلمت باژگون/ نغمه اش وای، آب خوردش جوی خون

دانه اش در دام تزویر فلک/ لانه بر گهوارۀ جنبانِ شک

لانه می جنبد وز او ارکانِ مرغ/ ژیغ ژیغش می خراشد جانِ مرغ

ای خدا گر شک نبودی در میان/ کی چنین تاریک بود این خاکدان؟

گر نه تن زندان تردید آمدی/ شب پر از فانوس خورشید آمدی

من همان مرغم که وای آواز او/ سوز مأیوسان همه از ساز او

او ز شب در وای و شب دلشاد از اوست/ شب، خوش از مرغی که در فریاد اوست

گاه بالی می زند در قعر آن/ گاه وایی می کشد از سوز جان

خود اگر شب سرخوش از وایش نبود/ لاجرم این بند بر پایش نبود

وای اگر تابد به زندانبان ریش/ آفتاب عشقی از محبوس خویش

من همان مرغم، نه افزونم نه کم/ قایقی سرگشته بر دریای غم

گر امیدم پیش راند یک نفس/ روح دریایم کشاند باز پس

گر امیدم وا نهد با خویشتن/ مدفن دریای بی پایان و، من!

ور نه خود بازم نهد دریای پیر/ گو بیا، امید! و پارویی بگیر!

خود نه از امید رَستم نی ز غم/ وین میان خویش دست و پایی می زنم

من همان مرغم گه پر بگشود و بست/ ره ز شب نشناخت، در ظلمت نشست

نه ش غم جان است و نه ش پروای نام/ می زند وایی به ظلمت، والسلام

+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 آذر1393ساعت 22:17  توسط حسین صدیقیان | 

از همشهری های گرامی درخواست دارم که اگر کسی تصاویری دارد از خانۀ تاریخی که در روبروی مخابرات قرار داشته و در حال حاضر تخریب شده (خانه رفعتی) و نیز خانه های تاریخی دیگر شهر که شاید امروزه اثری از آنها نباشد مثل خانه شهیدی، برای من ارسال نماید.

با تشکر

پست الکترونیکی: Hossein.sedighian@gmail.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 آذر1393ساعت 23:25  توسط حسین صدیقیان | 

 در حوالی خوانسار یک نفر به نام محمّدعلی خرّاط از فارغ التحصیلان مدرسۀ نایب حسین کاشی، عده ای را دور خود جمع کرده، مشغول شرارت بود. حتی گفته می شد که به نام خود سکه هم ضرب کرده بود و او را تحت حمایت حاج میرزا محمد مهدی {شهیدی} می دانستند و شاید هم به واسطه جلوگیری از بختیاری ها غیر مستقیم نظر داشته. مخالفین مشارالیه شیخ یوسف سابق الذکر در تهران سبب این گونه انتشارات نسبت به حاج میرزا محمد مهدی بوده و از هیچ گونه اتهامات خودداری نمی کرده.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 آذر1393ساعت 22:30  توسط حسین صدیقیان | 
جهت دریافت فایل مقاله ای در زمینه صنایع چوبی خوانسار طی ادوار مختلف اسلامی که در سال 1392 چاپ شده، به آدرس زیر مراجعه نمائید:

https://www.academia.edu/5864781/Woden_products_and_related_in_Khansar_over_different_Islamic_poriod_In_Persian_%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AA_%DA%86%D9%88%D8%A8%DB%8C_%D9%88_%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%A2%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D8%B1_%D8%B7%DB%8C%D9%91_%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D8%AE%D8%AA%D9%84%D9%81_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 آذر1393ساعت 0:28  توسط حسین صدیقیان | 

فرا رسیدن ایّام سوگواری سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) را

 

به تمامی شیعیان جهان، به ویژه اهالی حسینی خوانسار، تسلیت عرض

 

می نمایم.

+ نوشته شده در  یکشنبه 4 آبان1393ساعت 22:49  توسط حسین صدیقیان | 

اگر به اقوال شفاهی و نوشته­ های پژوهشگرانی چون دکتر زهرایی در کتاب دورنمای خوانسار، مراجعه نمایید، متوجّه خواهید شد که بیان شده در گذشته و قبل از بنای خوانسار فعلی، در محدودۀ بالا ده تا چشمه کیده شهر قدیم خوانسار قرار داشته است. شواهد مهم این عزیزان نیز بیشتر در ارتباط با یافته­ هایی دیوار­های تنور­ پخت نان و ... بوده که در ایّام سد­سازی و در همین محدوده به­ دست آمد؛ هر چند که در آن زمان کسی به این شواهد توجّه نکرده و پروژه سد سازی و خاک­برداری آن ادامه پیدا کرد. همین موضوع باعث شد تا اینکه در تابستان 1393 و با کمک تنی چند از عزیزان، به این منطقه رفته و دو محوطۀ باستانی را شناسایی نماییم.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 2 آبان1393ساعت 13:27  توسط حسین صدیقیان | 
تا حدود سال های 1340 خورشیدی مصّلای کوچکی در جوار قبرستان قدیمی تیدجان قرار داشته که متشکّل از یک دور چین سنگی مستطیل شکل با دو درگاه ورودی ساده بوده است. در این مصلّا دو محراب و منبر سنگی قرار داشت که هر دو از سنگ یکپارچه ساخته شده بودند. منبر کاملاً ساده و به دور از هرگونه تزئینی بوده، امّا در سنگ محراب فرو رفتگی ایجاد شده و شکلی شبیه به محراب مساجد در آن کنده کاری و تزئین شده بود. بر اساس اطّلاعاتی که ماکسیم سیرو، سیّاح، معمار و مورّخ فرانسوی بیان کرده، این آثار متعلّق به قرون 6-7ه.ق یا به دیگر سخن مربوط به 700 - 800 سال پیش بوده است. ایشان حتّی دو عکس و یک طرح از این آثار کشیده و در کتاب خود که در مورد راه های باستانی اصفهان بوده، قرار داده است. متأسّفانه امروزه از این آثار اطّلاعی در دست نیست و مشخّص نیست که بر سر این آثار چه پیشامد یا اتّفاقی افتاده است. امید است که اگر اهالی این روستا اطّلاعی از این آثار ارزشمند دارند به اطّلاع متولّیان این حوزه رسانده تا نسبت به ساماندهی و حفاظت از این آثار اقدام نمایند. در پایین دو تصویر ارائه شده در کتاب ماکسیم سیرو ارائه گردیده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه 27 مهر1393ساعت 22:51  توسط حسین صدیقیان | 
تصویری منحصر به فرد از بقعه باباپیر سرچشمه قبل از مرمتهای امروزی

+ نوشته شده در  پنجشنبه 24 مهر1393ساعت 0:11  توسط حسین صدیقیان | 

خرس خوانسار فراری شده امسال به کوه

سارِق زلقی از امنیّت آمده به ستوه

رهزنان را دگر آنجا نبود جمع و گروه

نیست نظمیّه در آن ناحیه با فرّ و شکوه

الغرض از ستم و جور اثری نیست که نیست

خبر این است که اینجا خبری نیست که نیست

+ نوشته شده در  دوشنبه 21 مهر1393ساعت 22:17  توسط حسین صدیقیان | 

از گذشته های دور تاکنون در اقوال شفاهی مردم خوانسار این سخن گوش به گوش و زبان به زبان می گذشت که در قودجان دو سنگ قبر با نوشته های کوفی مربوط به قرون نخستین هجری وجود دارد که مربوط به دو امام زاده بزرگوار از فرزندان حضرت امام موسی بن جعفر (ع) هستند. این در حالی است که بعد از بررسی و مطالعه متن کتیبه های به کار رفته توسط استاد عبدالله قوچانی که یکی از بزرگترین اساتید شناخته شدۀ ایران در زمینه خواندن خطوط مختلف اسلامی است، مشخص گردید که این دو سنگ قبر متعلق به دو شخص مختلف به نام های اسماعیل بن محمد بن علی السّری و احمد بن حسن بوده و مربوط به قرن ششم هجری هستند. حال اینکه آیا این دو شخص از نوادگان بزرگوار ائمۀ معصومین (ع) بوده اند یا خیر، در حال حاضر مشخص نیست.

همچنین لازم به ذکر است که نوع خطوط این قبور با قبر منسوب به یکی از دختران دیگر امام موسی بن جعفر (ع) تقریباً مشابه هم بوده و با توجه به اظهار نظر یکی از کارشناسان خبره دانشگاه تهران جناب آقای عماد الدین شیخ الحکمایی، این سنگ قبر نیز احتمالاً متعلق به قرون شش و هفت هجری می باشد. هر چند که متاسفانه در متن کتیبۀ به کار رفته در این سنگ قبر هیچ اسم شخصی نیامده است. اما می توان این نکته را ذکر کرد که فاصلۀ زمانی تاریخ این سنگ قبر با زمان احتمالی فوت یا شهادت دختران امام موسی بن جعفر (ع) بالغ بر چند صد سال می باشد.

(در پایان پیشنهاد می شود جهت آگاهی بیشتر در این زمینه به کتابی که اخیرا توسط آقای فتاحی با نام امامزادگان و پارسایان نامدار افق خوانسار از روی کتاب ضیاء الابصار حضرت آیت الله ابن الرضا، ترجمه و تدوین نموده اند، مراجعه نمایید)

+ نوشته شده در  یکشنبه 23 شهریور1393ساعت 23:8  توسط حسین صدیقیان | 
مدت مدیدی است که در برخی وب سایت های خوانسار و در اقوال شفاهی مردم، سخنان چندی در مورد یک غار طبقاتی دست کند در روستای رحمت آباد این شهرستان بیان شده که به اشتباه با نام آریایی شهرت پیدا کرده است. در ارتباط با این مجموعه که سابقاً نیز در مورد آن مطالبی بیان کرده ام، لازم دانستم مجدداً چند نکته را بیان بدارم:

1- اطلاق نام آریایی بر این محوطه کاملاً اشتباه و غلط بوده و ریشه در سخن پراکنی یک شخص پان آریائی دارد که هویتش بر همگان روشن است. بدین سبب در صورت وجود باید نام واقعی و اصلی آن را از سالمندان روستا پی گیری کرد در غیر این صورت مطابق عرف باستان شناسی نام روستا را بر این مجموعه می گذارند.
2- در مورد قدمت 8000 ساله این مجموعه نیز باید بیان گردد که این تاریخ گذاری کاملاً بی پایه و غلط، ریشه در سخن های همان شخص داشته و هیچ مبنای مورد اطمینان علمی ندارد. اما متأسفانه به دلیل آنکه هیچ گونه پژوهش باستان شناسی در این مجموعه صورت نگرفته و پژوهش در آن نیز نیاز به عملیات گسترده باستان شناسی و کسب اعتبارات و مجوزهای لازمه را دارد، فعلاً هیچ اظهار نظری نمی توان در مورد قدمت آن بیان کرد.
3- متأسفانه باز هم به دلیل سخن پراکنی های بی پایه همان شخص، بیان شده که گورستانی مربوط به زرتشتیان در آن منطقه وجود دارد. این در حالی است که اولاً بر پایه منابع بی شمار موثق درجه یک علمی و متون کهن زرتشتی چیزی به اسم تدفین مردگان در خاک وجود نداشته و ثانیاً بر اساس اسناد موجود، احتمالاً مذهب زرتشتی قدمتی بیش از 3000 تا 3500 سال نداشته و از آن پس تاکنون همچنان تداوم داشته است. قدمت ورود قوم آریایی به ایران نیز احتمالاً فراتر از این تاریخ نبوده است. در عین حال که قدمت ورود اقوام هندو اروپایی به ایران و سایر سرزمین ها نیز فراتر از 5000 تا 5500 سال پیش نمی رود (البته این موضوع به هیچ روی وجود مردمانی قبل از ورود این اقوام به ایران را انکار نمی کند). حال این که این گورستانی که این شخص می فرمایند چیست و مربوطه به چه زمانی است، بر ما پوشیده است. زیرا حتی به خود اجازه نمی دهند که لااقل موقعیت دقیق آن را مشخص نموده تا کارشناسان سازمان میراث فرهنگی نسبت به بررسی و در صورت لزوم مطالعه و ثبت آن اقدام نمایند.

+ نوشته شده در  یکشنبه 17 فروردین1393ساعت 10:47  توسط حسین صدیقیان | 
در منطقۀ پنجاب پاکستان و در محدودۀ Bhakkar، شهری متشکّل از 50 روستا و نزدیک به 30 هزار نفر جمعیّت وجود دارد که با نام Khansar یا خانسر شناخته شده است. این امر که آیا خانسر پاکستان ارتباطی با شهر خوانسار در ایران داشته یا نه، هنوز برای من مسجّل نشده است. لیکن صرفاً به دلیل مشابهت اسمی آن تصمیم گرفتم به معرفی مختصر آن بپردازم. البته از یک بُعد می توان به این امر پرداخت و آن این است که بیان کنیم چون شخص اقبال لاهوری شناختی نسبی در مورد شاعران خوانساری داشته، شاید این احتمال را داد که شاعر یا حتّی عالمی خوانساری به این خطّه رفته و در همان جا سکنی گزیده باشد و نظر به جایگاه آن شخص، کم کم این منطقه با نام خانسر شهرت پیدا کرده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 آذر1392ساعت 22:28  توسط حسین صدیقیان | 

فرا رسیدن ایام سوگواری سلار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) را به تمامی شیعیان جهان بالاخص خوانساری های عزیز تسلیت عرض می نمایم.

+ نوشته شده در  سه شنبه 14 آبان1392ساعت 22:56  توسط حسین صدیقیان | 
1- ناصرقلی بن نصرالله خوانساری

2- محمد حسین خوانساری تهرانی

3- محمد حین بن محمد بن علی خوانساری اصفهانی

4- محمد رضا بن عبدالله خوانساری مشهور به طبیب خوانساری

5- محمد علی بن محمد صادق خوانساری مشهور به نامه خوانساری

6- محمد بن محمد شفیع خوانساری

7- محمد مهدی خوانساری تهرانی

8- مهدی خوانساری

9- علی بن محمد علی خوانساری

10- محمد رضا بن علی اکبر خوانساری

... (برگرفته شده از سایت بیاض)

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:42  توسط حسین صدیقیان | 
ایشان از کاتبان معروف دوره قاجاریه بوده که در حال حاضر نسخه های خطی متعددی همچون حاشیه العروه الوثقی طباطبایی یزدی از وی باقی مانده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:33  توسط حسین صدیقیان | 
ایشان از نقّاشان دورۀ قاجاریه محسوب می شده که از آثار وی می توان به کتاب منهج الصادقین فی الزام المخالفین، اشاره کرد. نویسنده این کتاب کاشانی و کاتب آن محمّد مهدی بن محمّد جعفر خوانساری بوده است. از ایشان نیز اطّلاع چند دیگری در دست نیست.

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:30  توسط حسین صدیقیان | 
ایشان از کاتبان و نسخه نویسان معروف دورۀ قاجاریه بوده که در حال حاضر بسیاری از نسخه های خطیّ که به کتابت ایشان انجام گرفته در دست است؛ از جمله می توان به کتب البهجه المرضیه فی شرح الالفیه، الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه، المکاسب، جلاء العیون و ... اشاره کرد. متأسفانه از ایشان اطّلاعات بیشتری در دست نیست.

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 آبان1392ساعت 23:25  توسط حسین صدیقیان | 
1- حیدر¬قلی میرزا، 1247

2- نوّاب منوچهر میرزا، 1251

3- فرّخ¬سیر میرزا، 1254

4- احتشام¬الدوله خانلر¬میرزا، 1266

5- نوّاب احمد میرزا، 1267

6- آجودان¬باشی، 1268

7- محمّد ابراهیم خان یزدی، 1272

8- امیر¬زاده احمد میرزا، 1275

9- محمّد¬حسن¬خان، 1281

10- محمّد ناصر¬خان ظهیر¬الدوله، 1283

11- هوشنگ میرزا، 1287

12- عبد¬العلی خان ادیب¬الملک، 1288

13- محمّد امین¬میرزا، 1290

14-ظلّ¬السلطان، 1295 تا 1314

15- حکیم¬الممالک، 1301

16- شاهزاده مهدی قلی¬میرزای سهام¬الملک امیر تومان، 1314

17- ابو¬الفتح میرزای مؤید¬الدّوله، 1316

18- محمّد¬تقی¬خان احتساب¬الملک، اواخر 1316

19- سلطان ابراهیم میرزای مشکوه¬الدوله، 1317 تا 1318

20- محمّد حسن میرزا، 1318

21- میرزا حسن¬خان مسعود¬السلطنه، 1319

22- میرزا حسین¬خان مؤتمن¬الملک، 1320

23- بدیع¬الملک، 1323

24- انتظام¬الدوله، 1324

+ نوشته شده در  سه شنبه 24 اردیبهشت1392ساعت 22:4  توسط حسین صدیقیان | 
قاشق چوبی تراش بسیار ظریفی دارد و آثاری از رنگ بر آن باقی است. کف گود و قایق شکل آن رفته رفته تخت تر شده؛ دسته آن پهن است و در هر طرف به یک گره ختم می شود و در انتهای دسته، نقش گل برگ بر آن کنده کاری کرده اند (طول 25  و عرض 7/5 سانتی متر). در بازار دزفول خریداری شده و گفته اند که کار اصفهان است.

این مطالب برگرفته شده از کتاب کوچ نشینان لرستان، نوشته اینگه دمانت مورتنسن و ترجمه محمد حسین آریا است که در سال 1377 توسط انتشارات پژوهنده به چاپ رسیده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه 25 فروردین1392ساعت 11:2  توسط حسین صدیقیان | 
پیشاپیش فرا رسیدن عید سعید نوروز را به تمام هموطنان و همشهری

های محترم خود صمیمانه تبریک می گویم. آرزوی سالی خجسته و پر برکت

را برای تمامی شما عزیزان خواستارم.
+ نوشته شده در  سه شنبه 29 اسفند1391ساعت 0:5  توسط حسین صدیقیان | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
حسین صدیقیان

1- دانشجوی مقطع کارشناسی باستان شناسی,دانشگاه تهران در فاصله سالهای 1382 تا 1386
2- دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد باستان شناسی,دانشگاه تهران در فاصله سالهای 1386 تا 1389
3- دانشجوی مقطع دکتری باستان شناسی دوران اسلامی دانشگاه تهران از سال 1390.
پست الکترونیکی: Hossein.Sedighian@gmail.com

پیوندهای روزانه
نجفی زاده
منابع کارشناسی ارشد و دکتری باستان شناسی
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
فروردین 1393
آذر 1392
آبان 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
دی 1391
آذر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
بهمن 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آرشيو
آرشیو موضوعی
باستان شناسی
معماري
متون تاريخي
خوانساري ها
آداب و رسوم
هنر و صنايع دستي
عمومی
تاریخ
پیوندها
خبر نامه خوانسار
خطم خالی
گویش خوانساری
ميراث فرهنگي و گردشگري
عكس هاي تاريخي
سراي داناي توس
گزند زمان
ميراث ملي
همراه انديشه
دايره المعارف بزرگ اسلامي
گنجه و گنجينه باستانشناختي
دانش نامه جهان اسلام
گروه باستان شناسي دانشگاه تهران
خوانسار هم نسل هاي من
عسل فرزاد خوانسار
يك فنجان هواي تازه
تاریخ ایران پیش از اسلام
طرح نو
سفرنامه نویس
خلدستان طریقت
بطن متن
خوانسار شهر من خطه ای از بهشت
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM