تبليغاتX
جامعه خوانسار قدیم
بر پی ها نشسته بود .بزرگی اش از اسم و رسمش بزرگ تر ٬ بزرگ تر از خانه اش که دیگر نبود مگر تلی خاک.پرونده ای زیر بغل داشت و قطره اشکی در چشم .نگاهش به ساختمان فرمانداری بود. از آنجا رانده .شکایتش بر زمین و خودش وا مانده بود.خانه قاجاری اش که ثبت میراث بود ویران و  ساختمان فرمانداری رابر زمینش هوار کرده بودند.لباس هایش را تکاند از خاک ٬از محوطه بیرون رفت.نزدیکی های مدرسه ای پسرانه دو پسر را دید٬ماند و نگاهشان کرد.یکی از پسر ها گفت"من نوشته ام می خواهم دکتر شوم" درباره انشای مدرسه حرف می زدند.پسرک ادامه داد"پدر بزرگم از دکتر ابراهیم پزشک یهود و بزرگواری هایش برایم گفته٬ می خواهم مثل او شوم" پیرمرد خندید٬ رفت و در قبرش گم شد ٬در قبر دکتر ابراهیم!!!

خانه ای که امروزه به نام خانه صولت الملک معروف است زمانی پذیرای پزشکی برجسته در این شهر بود.شاید کمتر کسی باشد که نام این پزشک را شنیده باشد و از وی به نیکی یاد نکند.

این بنا در دوره قاجار ساخته شده و در زمان حکومت پهلوی دکتر ابراهیم ساکن آن بود.اینکه قبل و بعد از وی چه کسانی ساکن این بنا بوده اند ٬آگاهی ندارم که تقاضا دارم اگر شما اطلاعی در این زمینه دارید در اختیار من قرار دهید.

این که چرا این کار غیر قانونی توسط فرمانداری خوانسار صورت گرفت پرسشی است که شاید بعد ها پاسخی به آن داده شود٬ ولی این که آیا می توان این بنا را دوباره سازی کرد یک جواب بیش ندارد...

آیا باید به همین سادگی میراث باستانی ما تخریب شود؟چرا ما به این راحتی و بدون کمی اندیشه این گونه تیشه به ریشه هویت خود می زنیم؟برای آیندگان چه جوابی داریم؟آیا آنها هم این گونه با ما رفتار خواهند کرد؟

این بنا یکی از اولین بنا هایی بود که در تاریخ ۱۸/۹/۱۳۵۴ به شماره ۱۲۵۰در خوانسار به ثبت میراث فرهنگی رسید که حاکی از اهمیت زیاد این بنا داشت٬ ولی امروز تنها قسمتی از پی این بنا در قسمت جنوبی ساختمان فرمانداری باقی مانده و ما هیچ آگاهی از نوع معماری و تزیینات داخلی بنا نداریم.

به امید روزی بهتر از حال......

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در شنبه 31 شهریور1386 ساعت 11:57 | لینک ثابت |
این محوطه در ۵ کیلومتری جنوب شرق خوانسار(در منطقه باغ کل ودر مسیر خوانسار- اصفهان)واقع شده است.این سایت در مکانی واقع شده که امروزه دانشگاه ریاضی و کامپیوتر خوانسار در آن احداث گردیده است و با کمال تاسف به بخش هایی ازاین محوطه (توسط خوابگاه دانشجویی این دانشگاه) آسیب وارد کرده است. این محوطه در دامنه کوه قرار دارد.

تمامی بناهای این سایت دارای معماری راست گوشه بوده و مصالح ساختمانی آن تنها از لاشه سنگ با ملات سیم گل می باشد.فضای مورد استفاده در ساخت اتاق ها کمتر از ۱۰ متر مربع بوده است.

بر اساس سفالینه های به دست آمده به نظر می رسد این محوطه دارای یک استقرار تک دوره ای در فاصله قرن های ۵ و ۶ هجری قمری(دوره سلجوقی) می باشد.شایان ذکر است این تاریخ گذاری در همین اواخر در طی گفت و گوی شخصی نگارنده با آقای دکتر جاوری(باستان شناس) مشخص شده است. در حالی که قبل از آن این نظر وجود داشت که این محوطه در صدر اسلام مورد سکونت قرار گرفته است.در برسی سطحی نگارنده دو گونه سفال:(۱- لعاب دار آبی و سبز بدون نقش ۲-بدون لعاب ساده که در چند مورد دارای نقوش کنده هندسی می باشند) به دست آمد.متاسفانه بخش هایی از سایت توسط حفاری های غیر مجاز آسیب دیده است با این وجود بخش های زیادی از دیواره و پی ساختمان ها هنوز پا بر جا بوده و می توان با صرف اندکی وقت و هزینه نقشه دقیقی از آن تهیه کرد.

این سایت پرسش های بسیاری را در پیش روی ما قرار داده‌.این که این محوطه چرا تک دوره ای بوده؟ مردم آن چه معیشتی داشتند؟نحوه استقرار مردم در این محوطه چگونه بوده؟و پرسش های بسیار دیگر که جز با یک حفاری علمی پاسخی به آن ها نمی توان داد.

این محوطه در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ و با شماره ۱۰۲۳۷ به ثبت میراث فرهنگی رسید.

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در سه شنبه 27 شهریور1386 ساعت 10:41 | لینک ثابت |
با سلام

این وبلاگ در رابطه با آثار فرهنگی مادی و غیر مادی بر جای مانده از گذشته در خوانسار مطالبی را باز گو می نماید. لازم به ذکر است که نگارنده دانشجوی کارشناسی ارشد باستان شناسی بوده و سعی می کنم در این وبلاگ تا جایی که در توانم باشد مطالب مفیدی بیاورم.

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در شنبه 24 شهریور1386 ساعت 17:17 | لینک ثابت |
 
business article