تبليغاتX
جامعه خوانسار قدیم

با سلام

از اینکه مدت زیادی بود که دیگر در وبلاگ خود مطلبی ننوشتم از تمامی شما پوزش می خواهم. از این به بعد سعی می کنم هر از چند گاهی مطلبی را در وبلاگ خود بگذارم هر چند ممکن است با فاصله ی زمانی زیاد باشد با این وجود سعی می کنم دیگر این وبلاگ تعطیل نگردد.

علاوه بر این از تمامی دوستانی که مایلند با این وبلاگ همکاری کنند دعوت می کنم همکاری خود را اعلام کنند. تا شاید این وبلاگ یک وبلاگ گروهی و معتبر برای خوانساری ها و غیر خوانساری ها بشود.

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در چهارشنبه 9 اردیبهشت1388 ساعت 11:19 | لینک ثابت |

مدير دفتر نمايندگي ميراث فرهنگي و گردشگري شهرستان خوانسار استان اصفهان گفت: به‌دليل مـرمـت‌هـاي اشـتـبـاهـي كـه سـال‌هاي گذشته در بناهاي تاريخي خوانسار انجام شده‌اند، داغي از رطوبت در كناره‌هاي ديوارهاي بناها مانده است.  ‌مـحـمـدحـسـن ريـاضت ادامه داد: در دوره‌ها‌ي گـذشـتـه هـنـگـام مـرمـت آثار، روي خشت و گل مـعـمـولا يـك لايـه بـنـدكـشي گچ و سيمان انجام مي‌شد كه متأسفانه، اين كار سبب جلوگيري از تنفس ديوار و بيرون زدن رطوبت از بنا مي‌شد و چـون كار آسيب‌شناسي مناسبي نيز در اين‌باره صورت نمي‌گرفت، رطوبت يك‌جا نمي‌ماند. به همين دليل، اكنون پاي ديوار بسياري از بناهاي تاريخي را رطوبت و نم گرفته است. 

وي درباره‌ وضعيت آثار تاريخي اين شهرستان، اظهار كرد: مسجد جامع خوانسار به‌عنوان يكي از نخستين بناهاي تاريخي اين شهرستان، چند سال است كه به‌حال خود رها شده و فقط حدود سال 1382 مقداري مرمت در آن انجام شد. 

او بـا اشـاره بـه وجـود قـبـرسـتاني در ضلع شرقي شهرستان خوانسار، بيان كرد: اين قبرستان داراي گنجينه‌ بي‌نظيري از سنگ قبرهاي تراشيده‌شده است كه اكنون درحال از بين رفتن است.  ‌مدير دفـتـر نـمـايـنـدگـي ميراث فرهنگي و گردشگري خوانسار مرمت‌خانه‌ ابهري در اين شهرستان را باقي‌مانده از دوره‌ قاجار با معماري خاص اتاق‌ها و ايوان آن‌، يكي از كارگاه‌هاي فعال مرمتي در اين شهرستان دانست و افزود: قرار است، اين خانه پــس از مــرمــت بــه‌عـنــوان مــوزه‌ مـردم‌شـنـاسـي خـوانسـار و دفتـر نمـاينـدگـي ميـراث فـرهنگي و گـردشگـري مـورد استفـاده قـرار گيرد.  ‌رياضت تعيين حريم تپه‌ <ويست> باقي‌مانده از دوره‌ اشكـانـي را از ديگـر كـارهـاي مـرمتـي اين دفتر نمايندگي اعلام كرد و ادامه داد: از آنجا كه اين تپه در سال 1382 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده و پيش از آن، مردم در دل تپه، ساخت‌وسازهايي را انـجــام داده‌انــد و دولـت بعـد از زلـزلـه‌ بـم طـرح مقاوم‌سازي بناهاي شهري و روستايي را مد نظر قـرار داده اسـت، صـدور پـروانه‌هاي ساختماني ساخت‌وساز از سال 1382 به بعد در اين محوطه مـتــوقــف شــدنـد و قـرار اسـت، وضـعـيـت ديـگـر ســـاخـــت‌وســـازهـــا نـيـــز در ايـــن تـپــه‌ تــاريـخــي بررسي شود.  وي اضــافــه كـرد: نخسـت بـايـد نقشـه‌ هـريـك از مـحـوطـه‌هـاي تاريخي تهيه و سپس براي تعيين حــريــم آن‌هــا اقـدام شـود تـا بـه حـرايـم تـاريـخـي تجاوزي صورت نگيرد.  ‌شهرستان خوانسار با 35 اثر تاريخي شناخته‌شده و 23 اثر ثبت‌شده در فهـرسـت آثار ملي در شمال غربي اصفهان قرار دارد. آثار تاريخي اين شهرستان بيشتر به اواخر صفوي و دوره‌هاي پس از آن متعلق‌اند.

http://www.nesfejahan.net/cms4/news/news.asp?ID=1505043498

(برگرفته از وبلاگ تومگو خوسار)

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در سه شنبه 24 اردیبهشت1387 ساعت 13:8 | لینک ثابت |
مکان هایی که تا کنون در شهرستان خوانسار به ثبت سازمان میراث فرهنگی رسیده اند:

۱- مقبره بابا پیر٬ ش ث(شماره ثبت):۱۱۲۰ ٬قرن ۶و ۷ ه.ق

۲- مسجد جامع خوانسار٬ش ث:۱۱۲۱ ٬قرن ۱۲ه.ق

۳- خانه حقیقت٬ش ث:۱۱۶۸ ٬قاجار

۴- خانه حبیبی٬ش ث:۱۱۷۷ ٬قاجار

۵- خانه صولت الملک٬ ش ث:۱۲۵۰ ٬قاجار

۶- مسجد رئیسان٬ش ث:۷۶۷۲ ٬قاجار

۷- خانه ابهری٬ش ث:۹۰۵۲ ٬قاجار

۸- تپه ویست٬ش ث:۱۰۲۳۶ ٬اشکانی

۹- محوطه تاریخی باغ کل٬ش ث:۱۰۲۳۷ ٬ایلخانی

۱۰- کبوتر خانه علی بابا٬ش ث:۱۳۶۱۱ ٬ اواخر قاجار

۱۱- کبوتر خانه محمد باقر سلطانی٬ش ث:۱۳۶۴۲ ٬اواخر قاجار

۱۲- کبوتر خانه حاج علی سلطانی٬ش ث:۱۳۶۲۴ ٬اواخر قاجار

۱۳- کبوتر خانه حاج ابوالفضل شهریاری٬ش ث:۱۳۶۵۹ ٬اواخر قاجار

۱۴- کبوتر خانه حاج میرزا قودجانی٬ش ث:۱۳۶۶۰ ٬اواخر قاجار

۱۵- کبوتر خانه امیر آقا٬ ش ث:۱۳۶۶۱ ٬اواخر قاجار

۱۶- کبوتر خانه خسروی٬ش ث:۱۳۷۷۴ ٬پهلوی

۱۷- مسجد جامع قودجان٬ش ث:۱۴۱۷۷ ٬صفوی

۱۸- کاروانسرای باقری٬ش ث:۱۴۱۹۰ ٬اوایل قاجار

۱۹- امام زاده سید محمود٬ش ث:۱۴۴۲۶ ٬اواسط قاجار

۲۰- خانه مهدی قلی خان قودجانی٬ش ث:۱۵۱۷۸ ٬اواخر قاجار-اوایل پهلوی

۲۱- خانه جعفری٬ش ث:۱۷۴۶۵ ٬اواخر قاجار

۲۲- خانه سلطانی٬ش ث:۱۸۷۶۸ ٬اواخر قاجار-اوایل پهلوی

۲۳- خانه ضیایی(احمدیان)٬ش ث:۱۸۷۷۷ ٬اواخر قاجار-اوایل پهلوی 

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در دوشنبه 5 فروردین1387 ساعت 10:51 | لینک ثابت |
ماده۴۶

هر کس بدون اذن مراجع ذی صلاح نسبت به ابنیه و خطوط و نقوش و آثار مذهبی و تاریخی و ملی یا به اشیایی که برای نفع عموم یا تزیین اماکن مقدسه یا ملی نصب شده است خرابی وارد آورد به حبس از یک ماه تا ۱۰ سال و به پرداخت خسارات وارده محکوم خواهد شد.

ماده۴۷-۱

هر کس به قصد اضرار یا جلب منفعت به تمام یا قسمتی از ابنیه یا تاسیسات یا تزئینات و ملحقات و یا اشیا و لوازم اماکن تاریخی مذکور درقانون حفظ آثار ملی مصوب ۱۳۰۹ه.ش که به ثبت آثار ملی رسیده است خرابی وارد آورد علاوه بر پرداخت خسارت وارده به یک تا ۱۰ سال حبس محکوم می شود.

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در پنجشنبه 24 آبان1386 ساعت 9:7 | لینک ثابت |
سنت هايمان زير و رو شده اند٬

و چونان علف زير پا له مي شوند٬

علفي كه رقاص لگد مال مي كند٬

و به جايش محصولات خارجي كشت مي شود٬

و ما هم چنان از آغاز مي گذريم٬

با چشم ها بر زمين٬

سرا پا تسليم بيگانگان

 

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در شنبه 14 مهر1386 ساعت 10:12 | لینک ثابت |
یک دادگاه ژاپنی دستور داد جلوی ساختن جاده ای که به خاطر آن می خواستند یک درخت سدر پانصد ساله را قطع کنند٬گرفته شود و دولت ژاپن چون نتوانست دادگاه را قانع کند که از تصمیم خود منصرف شود ناچار شد با خرج مبلغ اضافه حدود ۴۰۰ میلیون تومان مسیر جاده را تغییر داده راه دیگری را انتخاب کند.

رئیس دادگاه در مورد این رای عجیب خود اظهار داشت٬ با صرف پول و وقت همیشه می توان یک جاده درست کرد اما وقتی یک میراث فرهنگی و طبیعی از میان رفت ساختن آن با هیچ وسیله و قدرتی امکان ندارد.(این مطلب از نشریه دانستنیها در سال ۱۳۵۹ بر گرفته شده است)

حال کمی به خود بیاندیشیم!!!

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در سه شنبه 10 مهر1386 ساعت 9:16 | لینک ثابت |
بر پی ها نشسته بود .بزرگی اش از اسم و رسمش بزرگ تر ٬ بزرگ تر از خانه اش که دیگر نبود مگر تلی خاک.پرونده ای زیر بغل داشت و قطره اشکی در چشم .نگاهش به ساختمان فرمانداری بود. از آنجا رانده .شکایتش بر زمین و خودش وا مانده بود.خانه قاجاری اش که ثبت میراث بود ویران و  ساختمان فرمانداری رابر زمینش هوار کرده بودند.لباس هایش را تکاند از خاک ٬از محوطه بیرون رفت.نزدیکی های مدرسه ای پسرانه دو پسر را دید٬ماند و نگاهشان کرد.یکی از پسر ها گفت"من نوشته ام می خواهم دکتر شوم" درباره انشای مدرسه حرف می زدند.پسرک ادامه داد"پدر بزرگم از دکتر ابراهیم پزشک یهود و بزرگواری هایش برایم گفته٬ می خواهم مثل او شوم" پیرمرد خندید٬ رفت و در قبرش گم شد ٬در قبر دکتر ابراهیم!!!

خانه ای که امروزه به نام خانه صولت الملک معروف است زمانی پذیرای پزشکی برجسته در این شهر بود.شاید کمتر کسی باشد که نام این پزشک را شنیده باشد و از وی به نیکی یاد نکند.

این بنا در دوره قاجار ساخته شده و در زمان حکومت پهلوی دکتر ابراهیم ساکن آن بود.اینکه قبل و بعد از وی چه کسانی ساکن این بنا بوده اند ٬آگاهی ندارم که تقاضا دارم اگر شما اطلاعی در این زمینه دارید در اختیار من قرار دهید.

این که چرا این کار غیر قانونی توسط فرمانداری خوانسار صورت گرفت پرسشی است که شاید بعد ها پاسخی به آن داده شود٬ ولی این که آیا می توان این بنا را دوباره سازی کرد یک جواب بیش ندارد...

آیا باید به همین سادگی میراث باستانی ما تخریب شود؟چرا ما به این راحتی و بدون کمی اندیشه این گونه تیشه به ریشه هویت خود می زنیم؟برای آیندگان چه جوابی داریم؟آیا آنها هم این گونه با ما رفتار خواهند کرد؟

این بنا یکی از اولین بنا هایی بود که در تاریخ ۱۸/۹/۱۳۵۴ به شماره ۱۲۵۰در خوانسار به ثبت میراث فرهنگی رسید که حاکی از اهمیت زیاد این بنا داشت٬ ولی امروز تنها قسمتی از پی این بنا در قسمت جنوبی ساختمان فرمانداری باقی مانده و ما هیچ آگاهی از نوع معماری و تزیینات داخلی بنا نداریم.

به امید روزی بهتر از حال......

نوشته شده توسط حسین صدیقیان در شنبه 31 شهریور1386 ساعت 11:57 | لینک ثابت |
 
business article