این مطلب برگرفته شده از کتاب تذکره نصر آبادی یا تذکره الشعراء است که در دوره صفویه و توسط محمد طاهر نصرآبادی به رشته تحریر درآمده است. ایشان در جلد دوم کتاب خود چنین بیان می دارد که جد بزرگوار وی خواجه صدر الدین علی در زمان حکومت شاهرخ تیموری می زیسته است. وی از مالکان بزرگ اصفهان محسوب شده و در زمان خود و در منطقۀ اصفهان از شوکت و جلال بسیاری برخوردار بوده است. نظر به مکنت مالی که وی داشته، در زمان حکومت میرزا سلطان محمد حاکم منصوب شده شاهرخ در اصفهان، اقدام به ساخت سه مدرسه در اصفهان و نصرآباد می نماید. نظر به اینکه ایشان صاحب اموال، زمین ها و حتی مناطق و روستاهای بسیار در منطقه بوده، بخشی از دارایی خود را وقف این مدارس و به ویژه مدرسه نصرآباد، می نماید. از جمله دارایی ایشان که وقف این مدارس شده و در این کتاب بدان اشاره شده تمامی شش دانگ قریه بیدهند جرباذقان و دو دانگ خوانسار بوده که در آن زمان یکی از روستاهای معتبر گلپایگان محسوب می شده است.

در این کتاب اشاره شده که این املاک وقفی تا زمان روی کار آمدن حکومت صفویان و به ویژه تا زمان حکومت شاه طهماسب معتبر بوده است. اما در زمان این پادشاه تمامی این املاک وقفی مصادره شده و به تصرّف دیوان درآمده است. از این روی وقفی بودن این املاک در روزگار صفویه منتفی شده است.

امام خمینی (ره) در 7 آبان 1344 و در زمان ورود ایشان از خاک ترکیه به عراق، در شهر نجف اشرف، نامه ای را برای آیت الله ابن الرضا ارسال می نمایند که مخاطب آن علمای شهرستان خوانسار بوده است. متن نامه به این شرح است:

 بسمه تعالی

4 رجب 85

خدمت ذی شرافت حضرات علمای اعلام و حجج اسلام خوانسار، دامت برکاتهم، به عرض می رساند، تلگراف تبریک تشرّف اینجانب به اعتاب مقدّسه موجب تشکر گردید و چون اطلاع حاصل شد که تلگرافات حقیر را نمی رسانند مبادرت به جواب کتبی شد. از خدای تعالی ادامۀ توفیقات علمای اعلام -دامت برکاتهم - را در اِعلای کلمۀ طیبۀ اسلام خواستارم و ملتمس دعا هستم. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

روح الله الموسوی الخمینی

(برگرفته از کتاب صحیفه امام، ج2)