از جمله تزییناتی که روی آثار چوبی دوران مختلف استفاده شده، هنر نقاشی بود که با توجه به سلیقه، علاقه، تقاضا، محیط، طبیعت و فرهنگ مردم ایران به شیوه­ ها و سبک­های مختلف شکل می­گرفت. در حقیقت نقش و نگارهایی که منبت­ کار، معرق­ کار و خاتم­ کار با قطعات چوب به­ گونه­ های مختلف بر زمینه­ ی چوب ایجاد می­ کردند، نقاش با استفاده از قلم و رنگ بر صفحه­ ی صاف چوب، آنها را به نمایش می­ گذاشت.

انواع گیاهان و درختان، پرندگان و حیوانات، آسمان پر ستاره، انسان­ ها، محل­ های مسکونی، خطوط و اشکال هندسی و موارد متعدد دیگر، موضوعاتی بودند که نقاش آنها را بر زمینه­ ی چوب به تماشا می­ گذاشت. چون چوب دارای خاصیت جذب رطوبت بود در اوایل کار، نقاشی روی آن با مشکلات زیادی مانند خوردگی رنگ مواجه بود. از این رو بعد از مدتی لاک مورد استفاده قرار گرفت تا از خوردن رنگ توسط چوب، زایل شدن نقش و ...  جلوگیری کند. علاوه بر آن استفاده از لاک در نقاشی روی چوب، جلا و شفافیت خاصی به کار داده به گونه­ ای که درخششی آینه مانند، سطح نقاشی را در بر می­گرفت. اوج استفاده از این ابداع مربوط به دوره­ ی زندیه و سپس قاجاریه بوده که در بسیاری از بناهای شهرهای مختلف ایران، مخصوصاً شیراز، شاهد آن هستیم.

یکی از شهرهایی که هنر نقاشی روی چوب با استفاده از لاک­ کاری در آن از رونق بسیار فراوانی برخوردار بوده، شهرستان خوانسار است. این هنر در تزیین سقف و ستون­های بناهای مسکونی و مذهبی شهرستان خوانسار به فراوانی مورد استفاده قرار گرفته است. اوج استفاده از این هنر در این شهرستان، دوره­ ی قاجاریه و پهلوی اول بوده که در بناهای فراوانی مانند مسجد قدیمی محله رئیسان، مسجد قدیمی باباسلطان، امام­ زاده ابوالفتح وانشان و بسیاری دیگر از بناهای این شهرستان مورد استفاده قرار گرفته است. نقوش به­ کار رفته در بناهای این شهرستان شامل انواع نقوش گیاهی مانند بته­ گل­های شاه­ عباسی منفرد یا گلدانی، نقوش پرندگانی مانند کبوتر، نقوش و جداول هندسی و در نهایت خوشنویسی­ های بسیار زیبا و منحصر به­ فرد به خطوط عربی و فارسی، می­ شود. رنگ­ های استفاده شده در این نقوش نیز شامل قرمز روشن تا تیره، آبی روشن و سیاه می­ شود. خطوط خوشنویسی استفاده شده نیز شامل آیات قرآنی، احادیث پیامبر یا ائمه­ ی معصومین، اشعار فارسی، ماده تاریخ، نام سازنده و تاریخ هجری قمری می­شود. بر اساس همین کتیبه­ های استفاده شده و نوشتن نام سازنده روی بناهاست که می­ توان بیان کرد عمل نقاشی و سپس خوشنویسی به­ کار رفته روی بناهای خوانسار توسط مردمانی از همین شهرستان مانند استاد یوسف خوانساری، بوده است که نشان­ دهنده­ ی جایگاه خوانساریان در هنرهای نقاشی و خوشنویسی روی چوب است.